Paralympic athletes are often portrayed by the broad media as “inspiring examples” or “good causes.” They crave recognition for their achievements but without an audience: no sponsors, no money, and thus no progress for the sport. The goal was to generate as much attention as possible with a limited budget. Simultaneously they wanted to engage sponsors and shift the perception of paralympic athletes to full-fledged athletes.
Paralympische atleten worden in de brede media vaak neergezet als “inspirerende voorbeelden” of “goede doelen”. Ze verlangen naar erkenning voor hun prestaties, maar zonder publiek: geen sponsors, geen geld en dus geen vooruitgang voor de sport. Het doel was om met een beperkt budget zoveel mogelijk aandacht te genereren. Tegelijkertijd wilden ze sponsors betrekken en de perceptie van paralympische atleten verschuiven naar die van volwaardige topsporters.